Afgelopen weekend zijn 6 AV’56-jeugdatleten (3 D-junioren en 3 C-junioren) afgereisd naar Schoonhoven om daar aan een meerkampwedstrijd mee te doen. Namens AV’56 namen Yara Karelse (MJD), Brigitte de Geus (MJD), Koen Steenblok (JJD), Quinten Mertens (JJC), Jovi Koens (JJC) en Thijs van Kooten (JJC) deel.

Een meerkampwedstrijd duurt twee dagen, waarbij de atleten een vast aantal onderdelen (werpen, lopen en springen) doen per dag. Voor elke prestatie per onderdeel krijgt de atleet punten. De punten worden bij elkaar opgeteld en de atleet met het hoogste puntenaantal wint de meerkamp. Atleten moeten dus heel allround zijn om op alle onderdelen veel punten te kunnen scoren. Een meerkamper is dus dé ultieme atleet!

Voor de meisjes D stonden beide dagen 3 onderdelen op het programma, namelijk 60m horden, hoog en speer op de zaterdag en ver, kogel en 600m op de zondag. De jongens junioren D hebben een onderdeel meer: op zaterdag waren dat 80m, ver en speer en op zondag 80m horden, hoog, kogel en 100m. De jongens junioren C hadden 8 onderdelen, keurig verdeelt over beide dagen: op zaterdag waren dat de 100m, ver, kogel en hoog en op zondag de 100m horden, discus, speer en 1000m


De opstart
 

Op vrijdagavond vertrokken de atleten in twee auto’s naar het tijdelijke verblijf van de atleten en begeleiders in Oudewater. Vivian Karelse (jeugdcoördinator), Rachid Guigui (trainer) en ikzelf (Vera Wisse, trainer) waren mee als chauffeurs, begeleiders manusjes-van-alles en crisismanagers. Het is de moeite waard door te blijven lezen om alles te weten te komen over dat laatste…

Eenmaal aangekomen bij hotel Abrona kon het grote inchecken beginnen. Hotel Abrona is een hotel waar mensen met een (lichte) verstandelijke beperking – uiteraard onder begeleiding – aan het werk kunnen. De receptiemedewerkster was uiterst vriendelijk, nadat we minstens 8 keer hadden bevestigd dat we snapten dat er niet gerookt mocht worden op de kamer. Dat waren we ook niet van plan uiteraard, maar het kan maar duidelijk zijn toch?

De atleten sliepen met twee personen op de kamers en de begeleiders hadden een kamer voor zichzelf. De pasjes voor de kamers lagen keurig in twee stapeltjes: één voor de kamers voor 1 persoon en 1 voor de kamer voor 2 personen. Even was er lichte paniek toen er een pasje van de stapel viel en het inchecken weer volledig overnieuw moest.

Nadat dit rimpeltje weer was recht getrokken werden we naar de kamers begeleid, waar bleek dat het natuurlijk gewoon allemaal tweepersoonskamers waren. Dit soort hilarische voorvallen maakten het verblijf in het hotel bijzonder ontspannen; en toont aan dat ook mensen met een beperking prima hun werk op de arbeidsmarkt kunnen doen.

Na het inchecken en settelen hebben we Oudewater verkend. Dat kostte niet ontzettend veel tijd of moeite: het centrum was op tweehonderd meter lopen en is heel compact. Na op het terras nog een (non-alcoholisch) drankje gedronken te hebben zijn we weer terug gegaan naar het hotel alwaar de atleten allemaal keurig om 22.30 uur gedouchte en wel onder de dekens lagen. Oh nee, dat is niet helemaal waar. Maar dat was wel het idee.


Dag 1
 

De dag startte met een prima ontbijtje waarna de begeleiders de lunchpakketten voor de atleten hebben klaargemaakt. Het ritje van Oudewater naar de atletiekbaan in Schoonhoven was een dikke 20 minuten door het pittoreske Groene Hart. Het voelde als een soort vakantie, maar dan wel één waar je het liefst zo snel op de plaats van bestemming wilt zijn; en je hoopt dat andere weggebruikers diezelfde urgentie ervaren. Dit was niet altijd het geval.

Desondanks op tijd aangekomen hebben we als AV’56 onze plek geclaimd en de parasols uitgeklapt – geen overbodige luxe die dag! – en de dekens uitgerold. Startnummers ophalen en opspelden, inlopen, en voilá: het spektakel kon beginnen. De baan in Schoonhoven is  -in tegenstelling tot een reguliere atletiekbaan-  300m lang in plaats van 400m. Dat was voor de atleten even wennen. Maar het weerhield niemand van het leveren van topprestaties.

Maar liefst 9 persoonlijke records op de onderdelen sneuvelden die dag. De toon werd gezet door Quinten Mertens die op de 100m voor het eerst onder de 14.00 seconden liep: 13.92 was een veelbelovend begin van zijn 8-kamp. Het was de voorbode van nóg 8 PR’s die dag! Het is bijna niet te doen, maar laten we een poging wagen: Jovi sprong verder dan ooit (4.54m), stootte de kogel naar een recordafstand van 7.89m en sprong met 1.52m hoger dan ooit.

Thijs stootte de kogel ook naar een PR van 6.37m en sprong 1.37m hoog. Beide onderdelen had Thijs überhaupt nog nooit gedaan in een wedstrijd, dus na 1x trainen mag dat een topprestatie genoemd worden.

Yara sprong met 1.42m óók een persoonlijk record op het hoogspringen. Eigenlijk ging het hoogspringen best wel heel goed die dag. Of zou de zwaartekracht in Schoonhoven heel gunstig zijn…

Last but not least: Brigitte liep met 11.02sec op de 60m horden een fantastische tijd! Enigszins moe maar zeker voldaan zijn we – inmiddels natgeregend door een overtrekkend regenbuitje – naar een pizzeria in Gouda gegaan voor een welverdiende Italiaanse avondmaaltijd. De pizza’s gingen erin als zoete koek; en na afloop heeft Rachid de atleten getrakteerd op een heerlijk ijsje bij de plaatselijke ijssalon.

Eenmaal in het hotel, gedoucht en met diverse wedstrijdtenues in een bad als handwas, hebben we de avond met z’n allen afgesloten met drankje in het hotel. Dat laatste was niet voor iedereen een sinecure. De dame van de bediening moest wel even heel zeker weten dat het nog geen 22.00 uur was. Ze moest bij de bestelling eerst even om het hoekje kijken of de klok nog geen 22.00 uur had geslagen. De bevrijdende woorden “Het mag nog!” maakten dat niemand droog kwam te staan. En toen….


Een nachtelijk intermezzo
 

Met atleten op pad is leuk. Echt heel leuk. Behalve als ze om 23.45 uur aankloppen, omdat ze hun hotelkamer hebben verlaten zonder hun pasje. Dan is het heel even wat minder leuk. Twee kamergenootjes besloten in de koelkast van de hotelgasten op zoek te gaan naar siroop (die er overigens niet stond) en kwamen erachter dat zij hun pasje op de kamer hadden laten liggen. En na 22.00 uur was de receptie dicht. En niemand van het hotel bereikbaar.

Trainer Rachid heeft heerlijk door dit incidentje heen geslapen, terwijl Vivian een hotline had met mij in het hotel en de beveiliging aan de telefoon. Lang verhaal kort: de beveiliging kon niets doen, omdat ze geen masterkey hadden…. Zucht. Oplossing: alle 4 de jongens bij elkaar op één kamer. Boxspring-bedden zorgvuldig gedemonteerd, zodat alle jongens een beetje zacht konden liggen. Lakens herverdeeld. En door.


Dag 2
 

Met iedereen op tijd aan het ontbijt was het duidelijk dat de atleten de nacht aanzienlijk fitter hadden overleefd dan de begeleiders. Beter dan andersom natuurlijk. Na het pakken van de tassen en het uitchecken – waarbij het vriendelijke personeel ons beloofde na overleg op hoog niveau ons te contacten op de maandag – hebben we de bepakte en bezakte tocht naar Schoonhoven weer ingezet.

De temperatuur was flink gedaald: van een goede 25 graden op zaterdag naar een magere 17 graden op zondag. Voor atleten een prima temperatuur om te presteren, voor de begeleiding reden om met regelmaat een warme koffie te scoren. Er is uiteraard geen verband tussen de koffieconsumptie en de matige nacht…

Die onrustige nacht heeft de atleten er trouwens niet van weerhouden om opnieuw de PR-machine aan te zetten: ook op zondag sneuvelden er liefst 9 persoonlijke records. In willekeurige volgorde van het tonen van klasse: Thijs en Jovi op de 100m horden met 20.05sec en 18.80sec; Jovi op het discus- en speerwerpen met afstanden van respectievelijk 23.37m en 24.64m; Thijs op de 1000m verpulverde zijn record met 12 seconden naar 3.07.68min; Quinten was lekker op dreef met een PR op speer van bijna 8m(!) naar 21.27m en dook met 3.39.59min voor het eerst onder de 3.40min; Koen scoorde een PR op kogel en Brigitte had ook op dag 2 een PR op de 600m door deze 37 honderdste van een seconde sneller af te leggen dan haar PR. Maar: records zijn records.

Iedere verbetering is een topprestatie, en een feestje waard! In het eindresultaat van de meerkamp bereikte één atleet van AV’56 het podium: Yara Karelse werd met een PR in puntenaantal derde. Ook de andere atleten deden het prima in de eindstand.

Na het inpakken kon de reis Goeswaarts worden ingezet, onderbroken door een stop bij de Mc voor een welverdiende hamburger. Die calorieën waren er al lang af gesport…


The end…

Het eindresultaat van een fantastisch weekend: 6 tevreden atleten; 18 PR’s op onderdelen, 5PR’s op puntenaantal in de meerkamp en 3 trotse begeleiders. En een levensles: boek de volgende keer kamers, die je op welke manier dan ook kunt openen, als je je pasje vergeet bij het achter je dichttrekken van de deur….

 

 schoonhoven3_2019.jpg

FOTO: Yara Karelse op het podium na het behalen van de 3e plek op de 6-kamp

 

schoonhoven1_2019.jpg

FOTO: Groepsfoto tijdens de verkenning van de verblijfplaats Oudewater

 

schoonhoven2_2019.jpg 

FOTO: Een welverdiend ijsje na dag 1 in een ijssalon in Gouda

 

 

Share this post