Het bestaan van het natuur- en recreatiegebied Den Inkel bij Kruiningen is een rechtstreeks uitvloeisel van de watersnoodramp 1953. De waterpartijen zijn restanten van stroomgeulen uit dat jaar. Het bos (vooral bestaand uit eiken en iepen) is later aangeplant. De hoogteverschillen zijn kunstmatig aangebracht.

De naamgeving van het terrein hangt nauw samen met de locatie, waar de dijken in de nacht van 31 januari op 1 februari doorbraken. De grootste dijkdoorbraak bij Kruiningen deed zich voor ten oosten van het dorp, precies op de plaats waar honderden jaren eerder het riviertje Den Inkel (ook: Hinkele, Hinkelinge) in de Westerschelde uitmondde. Dwars over die monding was de Westerscheldedijk aangelegd.

De ondergrond ter plekke was kennelijk (onder invloed van de loop van het vroegere riviertje) zodanig zwak en instabiel, dat uitgerekend dáár de dijk brak. Het zeewater stroomde ongehinderd de polder in. Het gat werd geslagen op een paar honderd meter ten oosten van de toenmalige veerhaven.


Met caissons gedicht

In de loop van 1953 werden de stroomgaten gedicht met behulp van caissons, nadat er eerst rond de dijkbreuk zandlichamen (zanddijken) waren opgeworpen. Na het plaatsen van de caissons werd het oorspronkelijke dijklichaam weer opgespoten. Aan het eind van de vorige eeuw werd de huidige, zware Westerscheldedijk aangelegd, als onderdeel van het nieuwe programma van dijkverzwaringen.

Het nieuwe bos Den Inkel, genoemd dus naar het middeleeuwse riviertje, kreeg zijn uiteindelijk vorm door de aanplantingen rondom de weeltjes die na 1953 waren overgebleven. Tegenwoordig komen er talloze vogelsoorten voor, zoals zoals spechten, zangvogels (lijsters, zwartkoppen, tuinfluiters, tjiftjaffen, koolmezen) en holen- en houtduiven. Daarnaast broeden er haviken en buizerds. Tegenwoordig is natuurgebied Den Inkel (23 hectare) eigendom van Staatsbosbeheer.


Weg uit de Hollandsche Hoeve

In februari 1994 vond de eerste Den Inkelcross plaats in het kader van de Zeeuwse crosscompetitie. Toch was er al eens eerder een Inkelcross geweest. In 1969 had een groep hardlopende schaatsenrijders, o.a. Willem Hirdes en de gebroeders Goeree, al eens een veldloop op Den Inkel gehouden. De crossstart in 1994 was eigenlijk noodgedwongen, omdat er op de Hollandsche Hoeve in Goes geen fatsoenlijk crossparcours meer uitgezet kon worden (zie deel II dd 25 nov van Wim Wouters uit deze serie).

 Veel onverharde paden kregen een asfaltlaag en sommige delen verdwenen achter prikkeldraad. Nog eerder vond de competitiecross van AV’56 plaats in Wilhelminadorp, zelfs één keer op het Goese Sas.

In de beginjaren op Den Inkel moesten de mannen 10,8 km lopen. In 1997 verhuisde de Den Inkelcross op de kalender van februari naar oktober. Zodoende waren er in dat jaar 2 Inkelcrossen. Lang bestond er ook een Den Inkelloop, maar dat was een 10 Engelse mijlen richting Waarde en terug.


Inkelcross een ware ‘hit’…

Nóg een curiositeit: al in de jaren zeventig van de vorig jaar eeuw werd in Den Inkel een z.g. Inkelcross gehouden, vaak ook aangeduid als crosscountry. Toen we dát in de Krantenbank Zeeland nakeken, bleek het niet om atletiek te gaan, maar om paardensport…. We hebben de naam Inkelcross min of meer overgenomen van de paardjes… De cross is dus eigenlijk al veel langer een ‘hit’.

 

(Dit artikel verschijnt in verband met de 25e versie van de AV’56-Den Inkelcross, op zaterdag 2 december. Deze jubileum-veldloop in het Den Inkelbos krijgt om die reden wat extra aandacht. Ook onze leden kunnen voor extra aandacht zorgen: geef je allemaal op voor deze jubileumcross! Inschrijven: www.inschrijvenzeeland.nl)

 

inkelcross_banner_2017.jpg

FOTO: Een luchtfoto van het natuur- en recreatiegebied Den Inkel, oostelijk van Kruiningen. De twee grote welen zijn duidelijk zichtbaar: restanten van de uitgeschuurde stroomgaten uit 1953. Op het vierkante groene veldje, rechts van het midden, liggen elk jaar start en finish van de cross. Links de Westerschelde. Op de voorgrond camping Den Inkel (Foto: website Camping Den Inkel).

 

Share this post